Wielertypes: De Bolle

Illustratie: Wijtze Valkema

Illustratie: Wijtze Valkema

Wielertoeristen komen in verschillende soorten en maten. Als voorpublicatie van het boek Draag Nooit Een Gele Trui worden de komende maand vier van die wielertypes voorgesteld. Vandaag deel twee: De Bolle.

Als ze gaan hardlopen hoor je de gewrichten in hun voegen kraken. Als ze zwemmen zijn er problemen met het drijfvermogen. Op het voetbalveld blijven ze liever als één bal in de kerstboomopstelling staan en in contactsporten leggen ze vooral veel gewicht in de schaal. En toch komen ze op de fiets verrassend goed tot hun recht. Lees verder

Advertenties

Wielertypes: De Zonderling

Illustratie: Wijtze Valkema, Bamseontwerpt.nl

Illustratie: Wijtze Valkema, Bamseontwerpt.nl

Wielertoeristen komen in verschillende soorten en maten. Als voorpublicatie van het boek Draag Nooit Een Gele Trui worden de komende maand vier van die wielertypes voorgesteld. Met om te beginnen de verwarde man op de fiets: De Zonderling.

Er zijn van die mensen die altijd plek hebben in de trein. De zonderlingen naast wie niemand wil zitten. Maar wat doe je als ze bij jouw groepje aansluiten? Want ze zitten ook in het peloton: de gekken. Lees verder

Reuring in de poëzie

Column uit De Gelderlander van 30 januari:

Reuring in de poëzie

Als je de reacties on­der internetberich­ten serieus moet nemen – wat je dus nooit moet doen – dan waren er mensen die liefst ook nog de benefietac­tie voor de gedupeerden van de brand aan de Groesbeek­seweg in de fik hadden gesto­ken.

Dat de kunstenaars hun schade wat willen beperken door kunst te verkopen, zorgde voor een handvol woedende reacties bij Omroep Gelder­land. Het ging weer over te du­re kunst, onterechte subsidies en meer van dat soort eeuwige clichés.

Gisteren werd de be­richtgeving over de aankoop van een schilderij door Kröller-Müller op de site van de omroep aangekondigd met ‘Dit kost het Kröller-Müller Mu­seum 2,8 miljoen’. Daar weten ze ook wel wat de reacties zul­len zijn: ‘Weggegooid geld’ en ‘Kan mijn nichtje van negen ook’.

Goedkoop scoren dus. Net als Omroep Gelderland maakt het Brabants Dagblad in Til­burg de vergissing te schrijven voor mensen die het hardste schreeuwen. Nu botst de cultu­rele sector in Tilburg keihard met een cultuurredacteur die een beetje reuring wil veroor­zaken.

Niks mis met reuring, het kan mij niet hard genoeg reuren. De deels terechte kri­tiek in Tilburg is dat de stuk­ken eigenlijk opinies zijn, ver­momd als nieuwsberichten.

Van wat hoger niveau was de discussie over de VSB Poëzie­prijs. In NRC Handelsblad be­kritiseerde een redacteur de nominaties en de verantwoor­ding van de jury daarvoor.

Daarop reageerde het bestuur van de prijs weer boos. Het is me wat, een discussie over poë­zie, dat is de laatste twintig jaar ook niet meer voorgeko­men. Er is nooit reuring over poëzie, omdat die grotendeels genegeerd wordt. Het is een taaie kunstvorm. Zou Omroep Gelderland er iets over schrij­ven, dan zouden de reacties zijn dat het niet eens rijmt en ook zou er vast weer eentje in de reacties schrijven dat hij met zijn sinterklaasgedichten betere prestaties neerzet, ‘en al­lemaal zonder subsidie!’.

Het gedoe rond de VSB Poëzieprijs was dat de jury engagement zocht en de journalist vond dat een dichter zelfstandig moest opereren. Tsja, ik heb daar ei­genlijk geen mening over. Wel over gedichten op muziek en dat is zaterdag en zondag in Bi­bliotheek De Mariënburg te ho­ren.

Vandaag begint namelijk de Poëzieweek. Morgen zet sin­ger- songwriter Collin Hoeve gedichten op muziek en dat is verrekte lastig. Dat wordt altijd bewezen bij de Poetracks-avon­den, waar muzikanten hetzelf­de doen.

Voor beginnende bands is het lastig en ook geves­tigde artiesten worstelen nog met een tekst die niet de hun­ne is en soms een ingewikkeld ritme heeft. Het is altijd span­nend om te zien hoe de muzi­kant het ervan afbrengt.

Poëzie en reuring kunnen dus best sa­men, zonder dat daar een krant of site aan te pas komt.

Jaarlijst 2013

Zoals ieder jaar publiceert OOR de jaarlijst met beste albums van dit jaar volgens de critici.

Ik leverde deze lijst in:

1. Daft Punk – Random Access Memories
2. James Holden – The Inheritors
3. Kanye West – Yeezus
4. Jamie Lidell – Jamie Lidell
5. Flume – Flume
6. Major Lazer – Free The Universe
7. Thundercat – Apocalypse
8. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
9. Pearl Jam – Lightning Bolt
10. Fidlar – Fidlar

Weurt leest Willem Claassen

9200000021388457“Nijmegen”, antwoord ik altijd als ze me vragen waar ik vandaan kom. Pas wanneer de vraag “waar in Nijmegen” wordt gesteld, zeg ik: “Weurt”. Ooit was dat omdat ik me een beetje schaamde. Tegenwoordig is het meer uit praktisch oogpunt. Niemand kent Weurt, zelfs sommige import-Nijmegenaren niet. Willem Claassen kent Weurt als zijn broekzak, zelfs voor Beuningenaren is Willem een uitzondering. Jammer dat er maar één verhaal over Weurt in zijn nieuwe bundel De koe die de Waal over zwom staat, we staan op gelijke voet met Dreumel.

Willem is van het niemandsland. Dat zit zo: als je Weurt uitrijdt, richting Beuningen, passeer je eerst de boerenenclave die De Vossenkuil heet. Dan kom je bij het tankstation en vlak daarnaast café Hanneke. Daar eindigt Weurt en begint het niemandsland tussen Weurt en Beuningen. Er liggen volkstuintjes. Mijn vader had er ooit eentje. Iets verderop ligt een groot pand. Vroeger zat de Bhagwan erin, leerde ik. Niet de echte Bhagwan natuurlijk, maar zijn volgelingen. Hoe zou de familie Claassen daar eigenlijk tegenaan gekeken hebben? Het was bijna hun achtertuin. Of zaten er gewoon wat hippies in een commune en was die Bhagwan een Weurtse mythe? Bij de volgende afslag, vlak voor Beuningen, is de boerderij van Willem.

wolf

Vanaf de dijk gezien ligt de boerderij helemaal dicht bij Weurt. Ik heb er talloze malen gefietst en hardgelopen. Op de dijk geldt de Bonenkampstraat als Weurtse grens. Iets voorbij de Distelakkerstraat (die van de Bhagwans) kun je vanaf de dijk de boerderij al zien. Er staat een elektriciteitskastje waar al dertig jaar Wolf ♥ T opgeschreven staat. Als je graffiti eeuwigheidswaarde wilt geven, moet je het op de Beuningse dijk zetten. Rechts is de afslag naar de steenfabriek van Burgers. Er worden nu dure woningen in die fabriek gemaakt, maar weten die mensen ook dat hun rust straks wordt verstoord door het gesmijt met stalen buizen bij de volgende fabriek in de Staartjeswaard hun rust gaat verstoren? Twee afslagen verder, bij de Kloosterstraat, woont een kunstenaar in wiens tuin een hoofd op een schommel staat.

Ter hoogte van de Waardhuizenstraat ligt het land dat Willem waarschijnlijk noemt in Krib. Het mooiste plekje van Beuningen. Mijn vader was geen boer maar leraar. Hij had de onbedwingbare neiging tot uitleggen. Over de gevaarlijke stromingen in het Weurtse grindgat en de tijd dat daar vaten met milieuonvriendelijke inhoud werden gedumpt. Vroeger was een probleem opgelost als je het niet meer zag. Ik weet nog dat er hoopjes grond in de uiterwaarden van Krib lagen. Mijn vader wees ernaar en zei: vliegas. Vies spul. De Staartjeswaard schijnt er tot 1983 mee te zijn volgegooid. Op het mooiste plekje van Beuningen. Wij in Weurt kennen dat.

Het lichaam hapert, maar de stem van Anouk breekt niet

Het was allesbehalve vanzelfsprekend dat Anouk vrijdag in het Gelredome stond. Dit eerste concert had het tweede concert moeten zijn, maar door ziekte en gebrek aan stem was de start van Symfonica in Rosso woensdag afgelast. Lees verder

Verslag van de boekpresentatie

Een verslag van de boekpresentatie van ‘Jozzy – Het Bipsboek’ is te lezen op Nijmegen Direct en te zien bij Nijmegen 1.