Categorie archief: Nijmegen

Op een stalen ros door Nijmegen

IMAG1230Nu eens niet op aluminium of carbon, maar op een stalen Gios Evolution Lite reed ik een toertocht. Goede voorbereiding voor de Retroronde van Vlaanderen waarbij er straks ook weer op het frame moet worden geschakeld en de toeclips moeten worden aangetrokken.

Na 120 kilometer Ronde van Nijmegen op het Giosblauw, zijn dit de bevindingen: Lees verder

Advertenties

Weurt leest Willem Claassen

9200000021388457“Nijmegen”, antwoord ik altijd als ze me vragen waar ik vandaan kom. Pas wanneer de vraag “waar in Nijmegen” wordt gesteld, zeg ik: “Weurt”. Ooit was dat omdat ik me een beetje schaamde. Tegenwoordig is het meer uit praktisch oogpunt. Niemand kent Weurt, zelfs sommige import-Nijmegenaren niet. Willem Claassen kent Weurt als zijn broekzak, zelfs voor Beuningenaren is Willem een uitzondering. Jammer dat er maar één verhaal over Weurt in zijn nieuwe bundel De koe die de Waal over zwom staat, we staan op gelijke voet met Dreumel.

Willem is van het niemandsland. Dat zit zo: als je Weurt uitrijdt, richting Beuningen, passeer je eerst de boerenenclave die De Vossenkuil heet. Dan kom je bij het tankstation en vlak daarnaast café Hanneke. Daar eindigt Weurt en begint het niemandsland tussen Weurt en Beuningen. Er liggen volkstuintjes. Mijn vader had er ooit eentje. Iets verderop ligt een groot pand. Vroeger zat de Bhagwan erin, leerde ik. Niet de echte Bhagwan natuurlijk, maar zijn volgelingen. Hoe zou de familie Claassen daar eigenlijk tegenaan gekeken hebben? Het was bijna hun achtertuin. Of zaten er gewoon wat hippies in een commune en was die Bhagwan een Weurtse mythe? Bij de volgende afslag, vlak voor Beuningen, is de boerderij van Willem.

wolf

Vanaf de dijk gezien ligt de boerderij helemaal dicht bij Weurt. Ik heb er talloze malen gefietst en hardgelopen. Op de dijk geldt de Bonenkampstraat als Weurtse grens. Iets voorbij de Distelakkerstraat (die van de Bhagwans) kun je vanaf de dijk de boerderij al zien. Er staat een elektriciteitskastje waar al dertig jaar Wolf ♥ T opgeschreven staat. Als je graffiti eeuwigheidswaarde wilt geven, moet je het op de Beuningse dijk zetten. Rechts is de afslag naar de steenfabriek van Burgers. Er worden nu dure woningen in die fabriek gemaakt, maar weten die mensen ook dat hun rust straks wordt verstoord door het gesmijt met stalen buizen bij de volgende fabriek in de Staartjeswaard hun rust gaat verstoren? Twee afslagen verder, bij de Kloosterstraat, woont een kunstenaar in wiens tuin een hoofd op een schommel staat.

Ter hoogte van de Waardhuizenstraat ligt het land dat Willem waarschijnlijk noemt in Krib. Het mooiste plekje van Beuningen. Mijn vader was geen boer maar leraar. Hij had de onbedwingbare neiging tot uitleggen. Over de gevaarlijke stromingen in het Weurtse grindgat en de tijd dat daar vaten met milieuonvriendelijke inhoud werden gedumpt. Vroeger was een probleem opgelost als je het niet meer zag. Ik weet nog dat er hoopjes grond in de uiterwaarden van Krib lagen. Mijn vader wees ernaar en zei: vliegas. Vies spul. De Staartjeswaard schijnt er tot 1983 mee te zijn volgegooid. Op het mooiste plekje van Beuningen. Wij in Weurt kennen dat.

Verslag van de boekpresentatie

Een verslag van de boekpresentatie van ‘Jozzy – Het Bipsboek’ is te lezen op Nijmegen Direct en te zien bij Nijmegen 1.

Voorpublicatie Bipsboek op 3voor12

Lees hier een voorpublicatie van Jozzy – Het Bipsboek op 3voor12.

Hij kreeg een schilderij van Herman Brood, het drumstel van Dead Moon, een bierdouche van een boos Paradiso, hing in zijn oefenruimte annex thuisbasis rond met Richard Hell (The Heartbreakers), Billy-Joe Armstrong (Green Day), Jeffrey Lee Pierce (The Gun Club) en vele anderen. Hij luisterde 4000 keer naar Nevermind The Bollocks, ….

Nu te koop: Jozzy – Het Bipsboek

jozzyVanaf nu is ‘Jozzy – Het Bipsboek’ te koop. Een boek over Jozzy Rubenski en de Nijmeegse punkband The Bips. Over 25 jaar punk en de tijd daarvoor. Over vriendschap, dood en muziek. Maar ook over Linda de Mol, Herman Brood, Heideroosjes, Absolutely Fabulous en Dead Moon.

Lees hier het voorwoord en bestel!

Alternatieve nieuwjaarsreceptie

GNVerschenen op 4 januari in De Gelderlander.

De nieuwjaarsreceptie van de Gemeente Nijmegen kost 30.000 euro, bericht Omroep Gelderland. Laat Jo Janssen het maar niet horen. “dèttig duuzend euro, uùt uw pottemonnee, de Waal ingegooid”.

Het grootste deel van dat bedrag wordt natuurlijk besteed aan de huur van de Vereeniging. Op de nieuwjaarsreceptie wordt de Nijmegenaar van het jaar bekend gemaakt. Iemand, ik noem geen namen, die op het lumineuze idee is gekomen om dit soort evenementen tegenwoordig gratis in de leegstaande parkeergarage op het Keizer Karelplein te organiseren, is niet genomineerd. Maar u hoort mij niet klagen. De drie genomineerden verdienen de titel allemaal. Al mag het concept van die nieuwjaarsreceptie best eens op de schop.

De gemeente wil graag iets doen voor de burgers, is de achterliggende gedachte. Maar die burgers zijn er helemaal niet. De Vereeniging zit vol met mensen die werken bij de gemeente, geld krijgen van de gemeente of geld willen van de gemeente. Aangevuld met een groep mensen die minimaal 60 jaar in Nijmegen woont. Het vertier komt dit jaar van een groepje freerunners. Dat is een wonderlijk soort apenkooien in de publieke ruimte. Zolang ze zich niet van het balkon de zaal van De Vereeniging instorten, ben ik niet onder de indruk.

De gemeente heeft de kosten ten opzichte van 2012 gehalveerd. Laten we het volgend jaar anders doen. Laten we 300.000 euro spenderen en dan echt een feest voor alle Nijmegenaren geven. Op de Grote Markt, met de Fantasticos, De Staat, Frank Boeijen, Michiel Braam, The Bips, The Memphis Maniacs, Zo Moeilijk, Pieter Derks, Dennis Gaens en een conference van Jo Janssen.

Die hebben dan toch niks te doen. Er is namelijk niks te doen in het eerste weekend van het nieuwe jaar. Alleen Doornroosje en The Matrixx hebben genoeg personeel om de uitgeputte ploeg van het oudjaarsfeest te vervangen en gelijk weer wat activiteiten te organiseren.

Voor de alternatieve nieuwjaarsreceptie moet je daar wezen. In Doornroosje krijg je afrobeat voor je kiezen. Van een stel Amsterdamse snotneuzen die Jungle By Night heten. En dat klinkt geweldig. Kunnen we dat ook krijgen in Nijmegen? Jonge mensen die muziek maken met niet-westerse invloeden. Dat mag toch wel in de stad van het mooiste Nederlandse festival voor, sorry voor de term, wereldmuziek? En dan volgend jaar optreden op het nieuwe nieuwjaarsfestival.

Groesbeek de gekste

groesbeekColumn verschenen op 28 december in De Gelderlander.

Gruusbek. Er is geen dorp rond Nijmegen dat ik meer fascinerend vind. En ik ken ze, als wielrenner, allemaal. Al fiets ik natuurlijk het liefst in Groesbeek vanwege het prachtig glooiende groen in de omgeving.

Groesbeek zelf heeft iets vreemds. De beste symboliek die bij het dorp past, was een beeld dat ik niet snel zal vergeten. Ik zag er ooit een jongen zijn scooter langs de kant van de weg zetten. Hij deed zijn helm af, kotste in een perkje, deed zijn helm weer op en reed verder. Zijn vriendin, die achterop zat, verroerde geen vin. En dat op een gewone doordeweekse ochtend.

Een andere keer zag ik een man, op een brommer of een fiets, met een kat op zijn schouder rijden. Ik vertelde het verhaal met verbazing aan een jongen die jaren in Groesbeek woonde. Hij kende de man bij naam. Het was blijkbaar een doodnormale verschijning daar. Dingen die op andere plekken surrealistisch zijn, zijn in Groesbeek normaal.

Ik heb altijd gehoord dat Groesbekers niet van buitenstaanders houden. Een kleine duik in de geschiedenis van Groesbeek leert dat ze er lange tijd geïsoleerd hebben geleefd. Dat verklaart een hoop.

Maar dan snap ik nog steeds niet dat er zes voetbalverenigingen zijn op 19.000 inwoners (het grotere Beuningen heeft welgeteld één voetbalclub), waarvan er drie op het hoogste niveau meedraaien. Om het maar niet te hebben over de 180 (!) carnavalsverenigingen in de hele gemeente. Wederom surrealistisch.

En in Groesbeek hebben ze ook muziek. Dankzij de nieuwe Nederlandstalige hitsensatie de Fantasticos, is er eindelijk weer aandacht voor die eerdere bands van het duo: The Sunstreams en The Moonlights. Groesbeeks glorie. Luister vandaag even Aan De Grens Van De Duitse Heuvelen terug, een klassieker. Dat nummer speelden ze in 1979 zo verstijfd bij Op Volle Toeren dat het leek alsof de Taliban met geslepen messen achter de camera stond.

Er is natuurlijk ook andere muziek in Groesbeek, afkomstig uit de krochten van het al 41 jaar oude jongerencentrum Maddogs. Eerlijk gezegd ken ik alleen de band Intero en denk daardoor dat er naast de Fantasticos enkel gitaargeweld uit Groesbeek komt.

De Groesbeekse hardcoreband Through The Struggle verandert dat beeld niet. Zij staan vanavond op Ramblin Rose. Als de bassist speelt terwijl een levende kip op zijn hoofd balanceert en de drummer halverwege een stuk van zijn bekkens opeet, zou het me niet eens verbazen. De uitleg dat het Groesbeeks is, zou volstaan.