Groesbeek de gekste

groesbeekColumn verschenen op 28 december in De Gelderlander.

Gruusbek. Er is geen dorp rond Nijmegen dat ik meer fascinerend vind. En ik ken ze, als wielrenner, allemaal. Al fiets ik natuurlijk het liefst in Groesbeek vanwege het prachtig glooiende groen in de omgeving.

Groesbeek zelf heeft iets vreemds. De beste symboliek die bij het dorp past, was een beeld dat ik niet snel zal vergeten. Ik zag er ooit een jongen zijn scooter langs de kant van de weg zetten. Hij deed zijn helm af, kotste in een perkje, deed zijn helm weer op en reed verder. Zijn vriendin, die achterop zat, verroerde geen vin. En dat op een gewone doordeweekse ochtend.

Een andere keer zag ik een man, op een brommer of een fiets, met een kat op zijn schouder rijden. Ik vertelde het verhaal met verbazing aan een jongen die jaren in Groesbeek woonde. Hij kende de man bij naam. Het was blijkbaar een doodnormale verschijning daar. Dingen die op andere plekken surrealistisch zijn, zijn in Groesbeek normaal.

Ik heb altijd gehoord dat Groesbekers niet van buitenstaanders houden. Een kleine duik in de geschiedenis van Groesbeek leert dat ze er lange tijd geïsoleerd hebben geleefd. Dat verklaart een hoop.

Maar dan snap ik nog steeds niet dat er zes voetbalverenigingen zijn op 19.000 inwoners (het grotere Beuningen heeft welgeteld één voetbalclub), waarvan er drie op het hoogste niveau meedraaien. Om het maar niet te hebben over de 180 (!) carnavalsverenigingen in de hele gemeente. Wederom surrealistisch.

En in Groesbeek hebben ze ook muziek. Dankzij de nieuwe Nederlandstalige hitsensatie de Fantasticos, is er eindelijk weer aandacht voor die eerdere bands van het duo: The Sunstreams en The Moonlights. Groesbeeks glorie. Luister vandaag even Aan De Grens Van De Duitse Heuvelen terug, een klassieker. Dat nummer speelden ze in 1979 zo verstijfd bij Op Volle Toeren dat het leek alsof de Taliban met geslepen messen achter de camera stond.

Er is natuurlijk ook andere muziek in Groesbeek, afkomstig uit de krochten van het al 41 jaar oude jongerencentrum Maddogs. Eerlijk gezegd ken ik alleen de band Intero en denk daardoor dat er naast de Fantasticos enkel gitaargeweld uit Groesbeek komt.

De Groesbeekse hardcoreband Through The Struggle verandert dat beeld niet. Zij staan vanavond op Ramblin Rose. Als de bassist speelt terwijl een levende kip op zijn hoofd balanceert en de drummer halverwege een stuk van zijn bekkens opeet, zou het me niet eens verbazen. De uitleg dat het Groesbeeks is, zou volstaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s