Het popmonument

Pleidooi uitgesproken tijdens het debat over De Grensverleggende Stad

Doornroosje is het meest kleurrijke gebouw van Nijmegen. Met afstand. Het is het icoon van de jeugdcultuur in de stad. Van hippies tot punkers, van housers tot hiphoppers. Nergens hebben verschillende groepen zich duidelijker geprofileerd, geamuseerd en gemanifesteerd. Niet alleen in het gebouw, maar ook daarbuiten. Wie een schroevendraaier in de buitenmuur van Doornroosje steekt kan een plakkaat van verschillende verflagen dik loswrikken. Vele malen dikker dan wat er van de Berlijnse muur af kwam. Twintig jaar graffiti. De muurtekenaars leerden er het vak en reserveerden hun mooiste werk voor de grootste muren van Doornroosje. Mocht de sloperskogel onverhoeds dan toch ooit de prachtige muren van Doornroosje raken, dan pleit ik voor mannen met bontmutsen die bij het station van Nijmegen stukjes gekleurde steen verkopen vanaf een tafel.

Cirkels

Maar er zijn nog veel oudere schilderingen. Ouder dan het icoon van de ME’er in de Piersonstraat. Er zijn schilderingen die net zo oud zijn als Doornroosje en waar wij als Nijmegenaren al veertig jaar naar kijken. Op de achterkant van het gebouw zijn in de zomer van 1970 twee grote cirkels geschilderd. Het bestuur klaagde nog dat de gebruikte verf te duur was, maar de bewuste verffabrikant had zich geen betere reclame kunnen wensen. Het is in die veertig jaar nooit overgeschilderd en vanuit de trein in de spoorkuil, vanaf de oude Groenewoudseweg en de brug over het spoor op de St. Annastraat kun je de cirkels zien. Ze maken onderdeel uit van de stad, twee cirkels die aangeven dat je bijna bij de universiteit bent, dat je het centrum nu echt verlaat.

Heilige Anthonius

Doornroosje nam in 1970 het gebouw van de St. Anthoniussschool over aan wat toen nog de Verlengde Groenestraat heette. Het gebouw is honderd jaar oud. Al die jaren waakt het beeld van de heilige Anthonius in de gang over leerlingen en bezoekers. In de kleine zaal zijn in het plafond nog de ringen te zien die herinneren aan de functie die het vroeger had: een gymzaal. Loop met de beheerder en de architect van de verbouwing door het pand en ze hebben bij iedere steen een ander verhaal. Over het café dat ooit crèche was. Over de voorste pilaar die, en dat is voor de voorstanders van sloop goed om te weten, het hele gebouw draagt. Over enkele klaslokalen die zijn samengevoegd om de grote zaal te vormen. Over de ronde doorgang richting kleine zaal die gemetseld is door jongeren die moesten oefenen om in Nicaragua een weeshuis te bouwen. Over de muurschilderingen die onlangs zijn ontdekt in het voormalige Winkeltje, de eerste plek in Nijmegen waar je legaal wiet kon kopen. Over de kelder waar Frank Boeijen begon met muziek maken, waar een dark room was tijdens Gay Leather Parties en waar de befaamde oefenruimte van The Bips was waar ooit de zanger van Green Day nog een avondje heeft lopen jammen.

Dinosaur JR

Want dat is Doornroosje vooral. De plek waar de grootste sterren ooit klein begonnen. Van Joy Division tot Radiohead. Van De Staat als tieners tot Courtney Love die schreeuwde om een lift naar Kurt Cobain. Van Herman Brood die boven even een shot ging zetten tot Doe Maar die er in hun eerste formatie optrad. Van het concert van Black Flag waarbij Arnhemse punks met messen en ploertendoders ruzie kwamen maken met de Nijmegenaren tot de twee wereldberoemde Fast Forward Festivals met bezoekers uit heel de wereld. Van Dinosaur JR die onlangs een live-album uitbracht, de opnames dateerden uit 1987, opgenomen in Doornroosje Nijmegen. Sinds kort wordt Nijmegen dankzij die opname in Doornroosje weer in allerlei buitenlandse kranten en op buitenlandse sites genoemd. En van Daft Punk die met de trein naar Nijmegen kwamen tot Jeff Mills die maar bleef terugkomen.

I feel like home, zei de technogrootheid de eerste keer dat hij Doornroosje binnenstapte. Roosje zinderde die nacht. Voor veel bezoekers is het een van de mooiste avonden uit hun leven. Het gebouw mag nooit verdwijnen, zeggen ze. En de artiesten zeggen ook dat Doornroosje niet weg mag, ze hebben liever die veertig jaar sfeer dan een nieuw gebouw zonder historie. Ze hebben ongelijk, Doornroosje moet wel weg. Dat is beter voor het personeel, de artiesten, het publiek en ook de buurt die was beloofd dat het afgelopen zou zijn met het nachtelijke af- en aanrijden van publiek.

Monumenten

Maar er zijn mindere monumenten in Nijmegen. Monumenten met minder historie, die lelijker en grijzer zijn. Dat pleit voor een nieuwe invulling van het gebouw met de internationale muziekhistorie en de mooiste muren van de stad. Zet er een ouderwets jongerencentrum in, een kantoor, een studieruimte, laat mensen voorstellen doen hoe ze het willen invullen. Maar laat het niet vergaan, laat het nooit vergaan. Een stad waar al zo veel historie verloren is gegaan, waar zo veel grijze blokkendozen verrijzen, waar een taboe op kleur lijkt te zijn. Laat het popmonument van Nijmegen staan. Als eerbetoon aan de internationale, nationale en lokale sterren die voor de muziek naar Nijmegen komen. Als eerbetoon voor nachten van liefde, geluk, schoonheid, jeugd en feest. Als eerbetoon voor de muziek. Doornroosje leeft, laat het gebouw heel.

Advertenties

8 Reacties op “Het popmonument

  1. Zonde om weg te halen, zoveel historie het is een kunstwerk opzicht

  2. Hear, hear, hear ! Een vlammend pleidooi, geen speld tussen te krijgen. Desnoods het gebouw in plexiglas gieten, maar al die duizenden zinderende herinneringen, die verdienen een blijvend eerbetoon.

  3. Daniel Wenting

    Zonder meer een geweldig pleidooi! Het was mijn 2e huis! De plek waar ik eind jaren ’90 de techno ondekte, altijd met een big smile genoot, een pand vol herinneringen, gevoelens en mijmerende gedachte. Heb op heel veel plekken in binnnen en buitenland gefeest, maar Roosje heeft die speciale plek in mijn hart! Weg halen = een stukje uit mijn hart weg halen! Dat doe je niet!

  4. Klopt helemaal

  5. Zie de effenaar in eindhoven… wat een misere, ook al zo’n monument wat ernstig gemist wordt.

  6. Ik studeer nu een tijd in Nijmegen en ben echt verslaafd aan muziek. Maar ben er nog nooit geweest [a]. Ik hoorde dat Will And The People daar in januari misschien gaan optreden. Dan wil ik er graag bij zijn, en kan ik het gebouw eens goed gaan bekijken.

  7. Pingback: Gezien: Peter Hook & The Light, Doornroosje, Nijmegen « Tbeest's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s