Fortarock

Recensie Fortarock, 04-06-2012 – Gelderlander

Nog nooit was Fortarock zo snel uitverkocht en nooit stonden er grotere namen dan nu. De vierde editie van het metalfestival was bij voorbaat al de beste editie, dat moest zaterdag alleen nog even worden waargemaakt. Alleen het weer kon nog roet in het eten gooien, maar het was perfect.

Al blijft het heet met de brandende zon op al die zwarte T-shirts en gezien de rode nekken was de zonnebrandcrème vaak thuisgelaten. Thuis in Nederland, maar ook in België en Duitsland. De fans waren van heinde en verre gekomen voor wat inmiddels het belangrijkste metalfestival van Nederland is.

Buiten de hekken deelde een bevriende kenner vooraf kijk en luisteradvies uit. Dat we echt even Steel Panther moesten zien, dat Anthrax nog steeds superstrak was, dat Machine Head sinds het derde album volgens hem niet meer interessant was en dat Jeff Hanneman ontbrak bij Slayer vanwege een vleesetende bacterie in zijn arm na gebeten te zijn door een giftige spin.

Lekker verhaal. Op naar Steel Panther dus, een parodie op de hair metal van de jaren tachtig. Geen band is meer pop dan Steel Panther vandaag. Het mag dan een geintje zijn (de bassist werkt tussen ieder nummer zijn haar bij met een spiegeltje en een bus haarlak), de muziek is goed genoeg om door de hele tent woord voor woord te worden meegezongen.

Steel Panther geeft het startsein voor de grotere namen op Fortarock. De middag was voor de nieuwe en avontuurlijke namen, bekend bij de kenners, obscuur voor de leken. Maar er zijn amper leken op Fortarock. Genoeg bezoekers komen speciaal voor Asphyx, Trivium, The Devin Townsend Project of Nasum.

De grote namen van Fortarock zijn, naast Lamb Of God en Meshuggah, echter Anthrax, Machine Head en Slayer (respectievelijk geformeerd in 1981, 1991 en 1981). Niet bepaald beginners dus. De heren van Anthrax zijn zichtbaar niet meer de jongsten, de sik van gitarist Scott Ian is inmiddels geheel grijs, maar strak is het nog wel. Voor veel bezoekers is het een uurtje jeugdsentiment.

Machine Head is jonger en brengt een enthousiast publiek op de been, massaal gaan de handen de lucht in bij de band van Robb Flynn. Fortarock is sowieso een festival voor de echte muziekliefhebbers. Op andere muziekfestivals hangt een groot deel van het publiek de hele dag in het gras. In Park Brakkenstein lopen bezoekers massaal tussen tent en hoofdpodium om alle optredens te zien.

En ook al laat het bier of de vermoeidheid tegen tienen sporen na, de afsluiter op Fortarock wil niemand missen. Slayer is hèt ijkpunt in de metal. Er is geen band die zo bekend, zo geloofwaardig en zo populair is. Niet voor niks is het eerste wat een metalliefhebber in jolige toestand roept: Slayer!

Als de Amerikanen het podium betreden is het gejuich dan ook niet van de lucht. Nummers als Mandatory Suicide en Chemical Warfare brengen de stemming er goed in. Angel Of Death en toegift Raining Blood maken het feestje compleet.

Een bijzonder sterk optreden. Het geSlayeeeeeeer in het publiek is na afloop dan ook niet van de lucht. De gedroomde afsluiter van een perfecte metaldag. Op de Heyendaalseweg roept een jongen vanaf de spoorbrug richting treinstation dan ook dat ene woord wat na Fortarock op ieders lippen ligt: Slayeeeeeeeer!

 

Advertenties

2 Reacties op “Fortarock

  1. Pingback: Nagenieten Fortarock | Nijmegen Rock City

  2. Pingback: Gezien: FortaRock, Nijmegen « Tbeest's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s