Een potlood en een cassettebandje

Column in De Gelderlander 02-12-2011

Sleur eens een tiener van straat of boven uit hun slaapkamertje. Laat ze een potlood zien en een cassettebandje, en stel dan de vraag hoe die twee zijn te combineren.

Bereid je voor op een gezicht als een gup op het droge. Je kunt het ze ook proefondervindelijk laten uitzoeken, maar dan wordt waarschijnlijk het bandje ingekleurd of loopt de tiener met een potlood in het oor waar een bandje aan bungelt.

Iedereen die is opgegroeid met cassettebandjes heeft op een of ander moment een vastgelopen bandje met een gedraaide tape weer recht moeten krijgen door met een potlood in een van de twee ronde gaten de boel recht te draaien. Wat een rottige tijd was dat.

Onlangs kreeg ik een nieuw cassettebandje van Frans de Waard. Vreselijk. Niet de muziek, want op The Many Names Of Frans stonden vijftien nummers van vijftien mooie verschillende projecten van de Nijmegenaar. Alleen het afspelen was een ellende. De cassettespeler was al jaren niet gebruikt, maar deed het nog wel. Alleen was ik rond het vierde nummer al de draad kwijt. Waar zat ik nu? Ik ben inmiddels dus compleet afhankelijk van een display. Dat kleine papiertje met informatie in het hoesje bood ook geen soelaas.

We hadden in de brugklas een muziekleraar die liefst zo min mogelijk deed. Zo keken we ooit in drie lessen de film Amadeus terwijl hij de krant las. Ook kleurden we ons lesboek in voor een punt. Wel leuk was het maken van een megamix. Met twee bandjes en cassetterecorder met mixfunctie kon je een los stuk drums van het ene bandje combineren met losse zang van het andere bandje. Kwestie van de knopjes play en record op precies hetzelfde moment indrukken. Dat bandje ligt nog ergens in een doos op zolder. Net als de bandjes waarop vrienden hun Sonic Youth-albums voor me kopieerden.

Het waren de tijden dat Ajax nog een voorzitter met gezag had, de spelers met bandjesmerk TDK op hun borst speelden en de muziekindustrie een campagne had tegen cassettebandjes: home taping is killing music.

Vooruitgang is goed. De tieners van nu vertellen over twintig jaar over de tijd dat die onhandige cd ten einde liep en dat de streams nog nergens naar klonken. Het was logisch geweest om de doos met bandjes weg te gooien. Maar ze liggen er nog, vanwege het sentiment. Vanavond zal DJ De Tuinen in Extrapool een workshop geven over het misbruik van cassettes en het geluid van meegebrachte bandjes op elkaar stapelen in een soundscape-megamix. Potlood ligt binnen handbereik.
Vrijdag 2 december, Extrapool, MawMaw met DJ De Tuinen, 19:00 uur

Advertenties

4 Reacties op “Een potlood en een cassettebandje

  1. ik zou gewoon de download van the many names kopen via itunes!

    frans

  2. Apart dat als ik zoek op Frans de Waard toch nog Frans Bauer als suggestie krijg van iTunes

  3. Pingback: Eyefood | Daily Fresh » Iedere dag vers … » Fantastische portretten gemaakt met… cassettebandjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s