Recensie Feist voor OOR

Recensie geschreven voor OOR.nl

De stem van Feist steelt de show

 

Een unieke avond. Niet alleen omdat het officieel drie jaar geleden is sinds Feist op een podium stond. Niet omdat dit eerste optreden in Nederland is, in het statige en uitverkochte Carré nog wel. Zelfs niet omdat het weergaloze nieuwe album Metals tijdens het optreden in prachtige uitvoeringen voorbij komt. Nee, het concert van Leslie Feist in Carré is zo uniek omdat het een hoogmis is voor haar hemelse stem.

Omdat we inmiddels al bijna door de synoniemen voor ‘prachtig’ heen zijn maar even door naar de zakelijke mededelingen. Wie Metals beluistert verwacht dat Feist een groot orkest meeneemt op tournee. Zeker omdat ze vooral theaters aandoet. Er zijn echter, inclusief Feist, slechts vier muzikanten aanwezig, plus nog eens drie achtergrondzangeressen. Door een drummer die zich knap inhoudt en de afwezigheid van een bassist wordt de muziek mooi kaal. Een ideale omgeving voor de zang van Feist waar de stilte net zo belangrijk is als de momenten dat die betoverende klank van haar veelzijdige stem klinkt. De muzikanten worden omgeven door rijen lichtspots die gericht zijn naar een doek aan het plafond waarop ook videobeelden van de band, gefilmd van bovenaf te zien zijn.

De drie achtergrondzangeressen, het a capella-trio Mountain Man, verrichten geweldig werk door zich met schijnbaar gemak naast de stem van Feist te voegen. Het concert opent met Undiscovered First van het nieuwe album. Niet veel later halen de zangeressen de kalimba’s tevoorschijn om Caught A Long Wind te begeleiden. En daarna is het zaak om iets aan de passieve status van het zitconcert te doen door het publiek klassieker Mushaboom mee te laten zingen.

Leslie Feist lijkt zelf ook nog niet zo goed te weten wat ze aanmoet met een publiek gezeten in comfortabele stoelen. Ze moedigt mensen aan om iets te roepen tussen de nummers door, tegelijkertijd heeft dat iets vreemds in de deftige omgeving van Carré. Na een opzwepende versie van The Bad In Each Other is het pas bij My Moon My Man, van het vorige album The Reminder, dat het publiek uit de stoelen oprijst om spontaan te gaan dansen.

‘Sorry dat ik een nieuw album heb gemaakt’, verontschuldigt Feist zich lachend. ‘Als ik over zes maanden terug kom, zijn jullie misschien net zo enthousiast over het nieuwe materiaal.’ Om aan de behoefte voor oud materiaal tegemoet te komen wordt I Feel It All ingelast. Toch komt Feist niet tegemoet aan de roep om greatest hits. Geen Limit To Your Love en 1,2,3,4 is alleen te horen in de tweede toegift met Feist op drums.

Feist is na een muzikale burnout verrezen met een prachtig album en ze geeft dat succes een gouden randje door een indrukwekkend concert dat zich kan meten met het beste wat er dit jaar op de Nederlandse podia te horen was. Weergaloos.

Door: Alex van der Hulst

Gezien: 15 oktober, Carré, Amsterdam

Advertenties

Een Reactie op “Recensie Feist voor OOR

  1. Eens; revival of the underground, bijzondere ervaring zo’n muzikant in zo’n theater mogen beleven. Uniciteit en spontaniteit gaan hand-in-hand.
    Laat aan de grachtengordel/Amstel zoveel schoonheid niet onthouden worden. There will be no limit to our love.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s