Daedelus en de donjon

Column in De Gelderlander, verschenen op 7 oktober.

Daedelus en het fantasiekasteel

De drie grootste gemeentelijke blunders: Op 1, met stip, de commissie die vond dat beoogd schouwburgdirecteur Albert Krielen zo’n mooi cv had. Als je piloten immers niet meer kunt vertrouwen, wie dan wel? Op 2, het goedkeuren van de bouwplannen voor Lux, omdat het zo’n praktisch gebouw leek op papier en de bouwkosten waren ook verrassend laag. En op 3, de donjon. Wat als ze straks halverwege de bouw, net als bij Lux, zeggen dat er toch nog wat miljoentjes bij moeten? Laat de gemeente het dan weer afbreken? Ik verwacht niks goeds van dat sprookjeskasteel. Maar goed, wie ben ik?

Kwalijker is het dat er niet meer naar wetenschappers wordt geluisterd. Vorige week constateerde historicus Peter Raedts in deze krant dat het leek op ‘de middeleeuwen als Madurodam’. Ach ja, zoals Henk en Ingrid zeggen: “wetenschap is ook maar een mening“. Of, nog beter van toepassing op de donjon: “misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar“. Voordat u denkt dat u Nijmeegs Kwartier of ’t Plein aan het lezen bent (en kijkend naar de foto constateert dat de schrijvers erop vooruit zijn gegaan), dit is nog steeds beats en we vroegen ons af of het punt van Raedts ook kan slaan op Daedelus.

Dat is de artiestennaam van Alfred Darlington. Daedelus is dol op Griekse mythologie (hij dankt zijn naam aan de mythologische figuur Daedalus), en nog doller op de Victoriaanse tijd. Met zijn vrouw gaat hij er graag op uit om Victoriaanse prullaria en kleding te kopen op antiekbeurzen. Zijn muziek is echter allesbehalve antiek. Hij heeft een soort bak gemaakt vol met knopjes en lichtjes waarmee hij zijn elektronische muziek aanstuurt. Enkele jaren terug in Doornroosje keek het publiek nog tegen de achterkant van zijn bakje aan.

Enkele weken geleden, toen hij optrad in Tilburg, had hij de bak omgekeerd. Daar werd trouwens ook duidelijk dat die Victoriaanse kleding slecht ventileert. Nog nooit zoveel zweet door een jasje heen zien komen. Het grote voorbeeld van Daedelus is opperdandy Beau Brummell. De aandacht voor details, die de dandy’s hadden, gebruikt Daedelus in zijn muziek. Maar verder weet hij ook wel dat je niet historische feiten moet gaan verdraaien voor leuke verhaaltjes. Hij staat misschien graag in een oud jasje, zelf is hij een grote vernieuwer. Zoals je met mooie nieuwe hoogbouw ook een aantrekkelijker skyline krijgt dan met een plomp fantasiekasteel.

Vrijdag 7 oktober, Merleyn, Daedelus, Sam A La Bamalot, Jorg & Onionboy, 23:00 – 04:00 uur

Advertenties

Een Reactie op “Daedelus en de donjon

  1. goed geschreven stuk hoor! jammer dat ik er niet was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s