Een harde bass moet je voelen

Zaterdag 6 februari lagen de omwonenden van het Gelredome weer te schudden in hun nestjes dankzij het hardstyle-evenement Hard Bass.

Voor de Gelderlander schreef ik het volgende verslag:

Dringen achter de draaitafel op een sober Hard Bass

Er wordt wel eens gezegd dat je maar beter niet te veel doktoren aan je ziekbed moet hebben, ze vechten elkaar de tent uit met verschillende meningen. Hetzelfde geldt voor DJ’s, ze weten allemaal beter wat de volgende plaat moet worden.

Hard Bass neemt dus een risico door de hardstyle-DJ’s in teams te laten draaien. De vier teams verzorgen tussen elf uur ’s avonds en zeven uur in de ochtend allemaal een blok van twee uur, waarvan het laatste half uur bij ieder blok voor een live-artiest is. Relatief live dan, met muziek uit de laptop.

Team Blue staat tussen één en drie in de nacht zelfs met vier man achter de draaitafel. Heeft de één een nieuw nummer ingestart dan mag de volgende weer. De lijn ontbreekt soms nog wel eens met zo veel verschillende DJ’s. Ieder heeft zijn voorkeuren. Zo golft het tussen rust en explosie met als enige zekerheid dat hoe later het wordt, hoe harder de hardstyle.

Italiaan Technoboy sluit tegen half een zijn bijdrage voor Team Green af met het nummer dat hij zelf voor Qlimax 2008 maakte. Qlimax wordt ook in het Gelredome gehouden en ook daar vormt hardstyle de hoofdmoot, toch zijn er grote verschillen.

Qlimax trekt niet alleen meer publiek, het lijkt ook een ouder publiek. De sfeer op Qlimax is uitgelaten, in vergelijking daarmee is Hard Bass sober. Het gaat op Hard Bass puur om de muziek, al mag het futuristisch ogende podium niet onvermeld blijven. Ook over het geluid valt niets te klagen. Aan het plafond hangen trossen met speakers die de hardstyle als een hagelbui over het met 20.000 bezoekers gevulde Gelredomeveld storten.

Met ‘The Sound Of The Thunder’ en ‘Live The Moment’ krijgt Team Blue het publiek flink in beweging, het nadeel is dat door de teamwisselingen het tempo snel weer verdwijnt.

Beholder en Zany, de live-afvaardiging van het tweede team, houden zich echter niet in. Voor het tijdstip, zo rond drie uur, zetten ze een behoorlijk stevige set neer. En dan blijkt toch weer dat je het beste af bent met één of twee muzikanten.

Ze zijn het sneller eens over de te volgen lijn bij een patiënt met een behoefte aan harde bassen en dat werkt. Hard Bass is misschien wat sober, het publiek krijgt wat het nodig heeft: harde bassen en lekkere hardstyle.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s