De reünie

sexpistolsAfgelopen zaterdag in de Gelderlander:

De reünie is niet alleen de titel van het mooiste nummer van de Nijmeegse hiphopgroep Zo Moeilijk, het is ook een terugkerend fenomeen bij popgroepen.

Jaren geleden zijn ze uit elkaar gegaan omdat de tourbus te klein werd voor het ego van de zanger, omdat de drummer het vriendinnetje van de gitarist had afgepakt of omdat de bassist meer plezier had in zijn panfluitproject dan in de band. Maar geldnood breekt wet en dus staan de grootste kemphanen weer gebroederlijk op het podium om het grote geld binnen te harken bij een reünietournee.

Roxy Music, Faith No More, Spandau Ballet, The Pixies, The Police, The Eagles, Doe Maar en The Happy Mondays zijn de laatste jaren allemaal weer het podium opgeklommen. Vaak blijft het bij een enkel optreden, zoals in het geval van Pink Floyd, waarna de ruzie met nieuwe energie wordt voortgezet.

Het is niet alleen de lokroep van het grote geld dat oude kemphanen weer in elkaars armen drijft. Het is ook de eeuwige vraag van de buitenwereld. Komen jullie ooit weer bij elkaar, wordt telkens gevraagd aan bands met een groot verleden. Veel van de legendarische optredens van bands in hun hoogtijdagen zijn maar door een beperkt aantal mensen bezocht. Vele generaties daarna hebben genoten van de muziek op plaat, maar konden de bands nooit live zien. Voeg daar het jeugdsentiment van de oude fans aan toe en je zit aan de bron van de roep om reünies.

Zo wordt Morrissey geregeld gevraagd of The Smiths ooit nog bij elkaar komen. Zijn bekende antwoord is dat hij nog liever zijn eigen testikels opeet dan The Smiths weer bij elkaar te brengen, en dat is nogal een uitspraak voor een vegetariër, vindt Morrissey zelf. Niet iedereen heeft zo’n rechte rug als Morrissey.

Zelfs The Sex Pistols, die altijd hun mond vol hadden van alles wat niet deugde, lieten zich door een bak geld verleiden om weer op het podium te gaan staan. Het leidde in 2008 tot een bedroevend optreden op Lowlands.

Gelukkig zijn er nog punkbands die wel kloten hebben én een rechte rug. Zoals het Nijmeegse Of No Avail. Vier jongens die het vijftien jaar met elkaar hebben uitgehouden en voor wie de koek nu langzaam op is. In tegenstelling tot Johnny Rotten kunnen zij nog wel doorgaan voor punkers. Ze komen voor de laatste keer bij elkaar. Niet voor de centen, maar voor een mooi afscheid. Zoals iedere reünie zou moeten zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s