Cassettesentiment

cassZo sta je in de Gelderlander, en zo sta je er niet in. Vanwege een overmaat aan advertenties verviel mijn column afgelopen zaterdag, werd deze verplaatst naar de website en is het inmiddels onvindbaar. Dan maar hier:

Wie heeft er nog cassettebandjes? Menigeen heeft de pick-up en de platen al decennia terug de deur uitgezet. Maar hoe zit het met de cassettebandjes? Die kleine krengen waar je eeuwig mee aan het spoelen was of waar in het ergste geval de tape van dubbel draaide. Je hebt er niks meer aan, maar om ze nu weg te gooien.

De sentimentele waarde van het bandje mag niet worden onderschat. Opa’s en oma’s boven de dertig weten nog precies hoe ze radioshows opnamen op cassette of via een mixtape in het gevlei probeerden te komen bij het andere geslacht.

De organisatoren van het Elektrisch Kafé hebben, in een poging om publiek te trekken voor hun eerste editie deze zaterdag in de Paraplufabriek, een filmpje opgenomen waarin verschillende cassettes de revue passeren.

En laten Frans de Waard en Scott Foust, die op dezelfde avond optreden in Extrapool, nu ook een rijk cassetteverleden hebben. Werk van de twee is dit jaar nog op een cassette verschenen.

In 1984 begon Nijmegenaar De Waard zijn Korm Plastics-label. Tot 1992 bracht hij zijn experimentele muziek vooral op cassette uit, om daarna over te stappen op cd en cd-r. De Waard is nooit iemand geweest die zich veel gelegen liet liggen aan een gladde presentatie. Het gaat immers om de muziek, niet om het professionele cd-boekje, de artistieke bandfoto of de futuristische website. Beginnende bands vergeten dat nog wel eens. Die hebben nog geen nummer opgenomen, terwijl de biografie, site, bandfoto’s en t-shirts al klaarliggen.

Het is dan ook met enige trots dat verstokte rokers Frans de Waard en Amerikaan Scott Foust aankondigen dat hun project The Tobacconists noch een Myspace-pagina noch een Facebook-account heeft. Er zijn zelfs geen opnames van bekend en toch zijn de verwachtingen hoog. Om dat te bewerkstelligen moet je wellicht net als deze twee tabaksliefhebbers 25 jaar in het vak zitten. Daar komen de deelnemers aan het Elektrisch Kafé nog niet aan. Die grijpen nu juist de kans om zich te presenteren.

Hoogstwaarschijnlijk is er na afloop geen cassette te koop met het werk van deze aanstormende talenten, wellicht een cd. Behalve nieuwe muzikanten zijn er ook bekende DJ’s in de Paraplufabriek te horen, daarnaast is er kunst en bewegend beeld te zien. Wie zich desondanks nog verveelt, kan Dokter Bibber en Jumbo Electro spelen, het heet immers niet voor niks elektrisch kafé.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s