Volgens mij is er nog een documentaire over Captain Beefheart waarin tekenaar Matt Groening vertelt welke concerten hij allemaal van Don van Vliet heeft gezien. De bedenker van The Simpsons is een groot muziekliefhebber, vandaar dat het ook niet zo vreemd is dat hij All Tomorrow’s Parties al eens mocht vullen en nu mag hij voor de tweede keer.
Zijn liefde voor muziek komt ook terug in The Simpsons waar meerdere bands reeds optraden. Van Michael Jackson tot U2, NME zet er vijftien op een rijtje.
Als het niet voor de vrouwen of de drugs is, dan is een goede reden om in een bandje te gaan toch wel om eens ongezouten je mening te ventileren.
Het merendeel van de muzikanten, op Johnny Ramone na, is behoorlijk links. En dan komen er vanzelf schimpscheuten naar de doorgaans wat rechtsere machthebbers.
Protestsongs zijn er dus genoeg. Vooral in de punkhoek en buiten de mainstream. Het leuke van het lijstje protestsongs in de NME is dat er is gekozen uit de grotere bands.
Schreeuwen voor de eigen parochie kan iedereen, maar een miljoenenpubliek overtuigen is nog net iets meer sexy. NME zet Bob Dylan op 1, California Über Alles van de Dead Kennedys was mijn voorkeur geweest, maar dat is een kwestie van smaak.
Dan is Fuck Tha Police nog niet eens genoemd en zo zijn er wel meer. Dan hebben we het nog niet eens over de hoezen die men uit de winkel heeft willen weren.
Interessant is de vraag of in Nederland ook ooit is geprobeerd muziek te verbieden? Kan zo snel niets bedenken.
Nu blijkt dat, met drie dames van Girls Aloud bij de eerste twintig, er geen correlatie bestaat tussen uiterlijk en de kwaliteit van muziek.
Dat wisten we al, maar sommige dingen moeten soms even bevestigd worden. Verder natuurlijk de usual suspects als Beyoncé, Rihanna, Lily en Kylie. Met wat gefronste wenkbrauwen voor Feist.
Waar is Uffie eigenlijk in dit lijstje? Vast een gevalletje van Britse Fransenhaat.
Weer een decemberlijstje. NME heeft de lijstjes van zichzelf, Q, Uncut, Last.FM, Pitchfork, The Observer, Metacritic, The Sunday Times, Blender, Filter en The New Yorker bij elkaar opgeteld. Dan komt deze top tien er uit:
1. TV On The Radio – Dear Science
2. Fleet Foxes – Fleet Foxes
3. Bon Iver – For Emma, Forever Ago
4. MGMT – Oracular Spectacular
5. Coldplay – Viva La Vida or Death And All His Friends
6. Vampire Weekend – Vampire Weekend
7. Glasvegas – Glasvegas
8. Portishead – Third
9. Amadou And Mariam – Welcome To Mali
10. Kings Of Leon – Only By The Night
Niet hele dramatische verschillen, alleen lijkt Amadou & Mariam net iets te laat te zijn verschenen om hoge ogen te gooien in de Nederlandse lijstjes. En de Kings Of Leon hebben toch geen goed album gemaakt? Ik dacht dat alleen de eerste nummers te pruimen waren. Morgen weer een lijstje, om het af te leren.
Beter goed gejat dan slecht bedacht, vonden Job en Joost toen ze de Cool List van NME erop nasloegen. Net als zovele anderen dachten ze natuurlijk Alice Wie? toen ze de zangeres van Crystal Castles op nummer 1 zagen staan.
Dat kan beter, dacht Job als eerste, en hij plaatste een doordachte lijst waarin het uiteraard niet ontbrak aan de betere hiphop- en dancenamen. Uiteraard mocht Weezy weer eens the motherfucking greatest zijn.
Onze vrienden van ZXZW zouden geen eigenwijze Tilburgers zijn als ze er geen eigen lijst op na hielden. Daar staat Lil’Wayne gewoon op 41, maar ja, kennen ze bij de NME Gameboy Hein wel?