Volgens de marketingregeltjes doen ze alles fout. Ze hebben geen site, geen MySpace, geen Soundcloud, geen Facebook en geen Twitter (enkel een vage Tumblr). Sandwell District, zaterdag speelden ze op Herfstdrift, is uiterst tegendraads en bijzonder succesvol. Het dj-duo (al kunnen er ook altijd anderen aanschuiven) en label-trio (al is men het er niet over eens of het wel een label is) is ook nog eens geweldig vaag. Op foto’s van de heren kijken ze nog ongemakkelijker dan menig boevenkiekje. In een recent hilarisch interview met Regis (Karl O’Connor), Dave Sumner (Function) en Juan Mendez (Silent Servant) in Wire is te lezen hoe heerlijk chaotisch het label Sandwell District in elkaar zit. Dave Sumner in Wire: “A lot of things happen without discussing them, without planning them. That’s why I say it’s not really a label. Labels are planned and scheduled.”
Er is niet eens bekend hoe, wanneer en waarom Sandwell District eigenlijk muziek is gaan uitbrengen. Er worden platen uitgebracht zonder dat de artiesten op de hoogte zijn, er worden nummers van de heren zelf uitgebracht zonder dat ze er van weten, Karl O’Connor: “Sometimes an artist can have a record released on the label and they don’t actually know the record’s been released. Things are done on other people’s behalf that they probably didn’t agree to. It’s often the case that a record comes ou! and one ofthe artists says, ‘Hang on, that wasn’t the mix I submitted.’ lt’s really kind of odd, actually. (…) A friend of mine the other day said, ‘Oh, you’ve got this new double 12″ coming out,’and lsaid,’Really, what’s it called? I haven’t heard it.’ I’m not being evasive. I do stop and think: ‘it does effectively run itself.’”
Onlangs gingen Regis en Function stevig met elkaar op de vuist na een dronken nacht. De een had een flinke jaap van een gebroken glas in zijn hand, de ander zat met een ontwrichte schouder. Crisis binnen de groep? Nee, de heren kunnen er hard om lachen. De spanning maakt de groep juist beter, vinden ze. En hoe dat klinkt? Club-muziek voor mensen die niet naar de club gaan, zo omschrijven ze het. Sumner: “l think we surfaced at a time when art was sortof lost in Techno. Everybody’s eye was on the dancefloor and staying up for so iong – you know, the whole Berlin hype’ We’ve never just focused on the dancefloor. There’s an element of that, but there’s a lot more to us.”
Ze zijn misschien chaotisch, maar tegelijkertijd werken ze tot ze erbij neervallen. Ook Silent Servant, Kalon en British Murder Boys zijn namen waar de heren op een of andere manier mee te maken hebben. Maar alles is vaag, dat is het toverwoord van Sandwell District. Overigens legt het ze geen windeieren. De releases vinden gretig aftrek, ze kunnen draaien waar ze willen en ook als remixers staat de agenda vol.
Het kan dus wel, alles doen zoals het niet hoort. Sumner op Resident Advisor: “Everyone is so concerned with over-promoting and marketing and ultimately being famous. Maybe collectors and certain DJs miss the anonymity of a record just appearing. I feel you don’t see enough situations like this anymore. We’ve never played to clever marketing ploys and barely promote our releases, so no, we won’t. I still feel there that should be some distance between the audience and the artist: not in the sense where you alienate your audience, but I miss the days of Basic Channel playing from behind a curtain.”
